DDA to skrót od słów „Dorosłe Dzieci Alkoholików". Dotyczy on osób, które dorastały w rodzinie z problemem alkoholowym jednego z rodziców. Choć dzieciństwo dawno minęło, wyniesione z niego schematy potrafią silnie wpływać na dorosłe życie, relacje i poczucie własnej wartości. Warto podkreślić, ze jest to pewien skrypt, zespół schematów, a nie choroba jak depresja czy uzależnienie.
Skąd biorą się trudności DDA?
Dziecko w rodzinie z uzależnieniem często uczy się przetrwania w nieprzewidywalnym, napiętym środowisku: nadmiernej czujności, tłumienia emocji, brania na siebie odpowiedzialności za dorosłych. Te strategie chroniły wtedy, ale w dorosłości bywają źródłem cierpienia.
Schematy i objawy, które mogą się pojawiać:
- Trudność z zaufaniem i bliskością; lęk przed odrzuceniem lub porzuceniem.
- Nadmierna kontrola i odpowiedzialność, trudność z odpoczynkiem i proszeniem o pomoc.
- Silny samokrytycyzm, poczucie bycia „gorszym" lub „niewystarczającym".
- Tłumienie emocji lub ich gwałtowne wybuchy; trudność z nazywaniem uczuć.
- Wchodzenie w relacje, które powielają znane z domu wzorce.
Czy podobnie jest w innych rodzinach dysfunkcyjnych?
Tak — analogiczne trudności dotyczą osób z rodzin z innymi problemami (przemoc, choroba, zaniedbanie emocjonalne, emigracje rodziców). Mówimy wtedy o DDD, czyli Dorosłych Dzieciach z rodzin Dysfunkcyjnych.
Jak pomaga terapia?
Terapia DDA prowadzona przez psychologów i psychoterapeutów w naszych gabinetach w Warszawie pomaga zrozumieć źródła powtarzających się wzorców, oddzielić przeszłość od teraźniejszości i wypracować zdrowsze sposoby budowania relacji oraz dbania o siebie. To proces, który realnie zmienia jakość dorosłego życia. Pracujemy z osobami DDA/DDD stacjonarnie i online.
Źródła i publikacje naukowe
Poniższe źródła stanowią podstawę merytoryczną artykułu oraz materiał do dalszej lektury:
- Woititz J.G. (1983) — Adult Children of Alcoholics, Health Communications.
- WHO — Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób ICD-11 (2019/2022): zaburzenia używania alkoholu (6C40).